• Zondag 3 maart liep ik voor KiKa de Marathon van Tokyo. Samen met 36 KiKa lopers haalden we 278.072,- Euro op voor het goede doel KiKa: kinderkankervrij. Een verslag van mijn Tokyo marathon 2019.

    Om 04.30 uur gaat op zondag 3 maart de wekker: marathonday in Tokyo! Samen met mijn roommate Piet Boelens maken we ons klaar voor de race: de laatste spullen in de kledingtas, douchen en ontbijten. We zijn er klaar voor, geen blessures, jetlag is zo goed als voorbij en we hebben flink koolhydraten gestapeld. Ondanks het tijdstip staat er al een lange rij voor het ontbijt. Veel internationale lopers overnachten in een van de 1800 kamers in het New Ontari Hotel in Tokyo. Na een laatste peptalk door de KiKa begeleiders: niet te snel van start en genieten!, gaan we met 36 lopers om 06.30 uur met de  bus naar het parcours. Bij aankomst toch al regen en best koud, maar het is nog vroeg. Veel beveiliging en tassencontrole bij het startgebied: je mag geen water meenemen. De security stuit op de borrelnoten in mijn tas. Hij roept de hulp in van een supervisor: hij schudt nee. Ondanks mijn verweer dat het een traditie is bij onze marathongroep om na afloop borrelnoten te eten en te delen. De beveiliger heeft er geen boodschap aan en de borrelnoten worden in beslag genomen! Met een sticker ‘Security Check’ op mijn tas gaan we naar het startgebied. Hier blijven we gezien de regen en kou wat langer hangen in het startgebied. Een aantal keren wordt door actieve vrijwilligers aangegeven hoeveel minuten het nog lopen is naar het startgebied. Samen met Piet loop ik naar startvak C voor een tijd van 3:45 uur. Een lang lint met meer dan 100 deelnemers staan voor 10 dixies. Gedwee schuiven we achteraan in de rij. In de dixie een mooi picogram met een goed bedoeld advies dat je niet op de wc-bril mag gaan staan. De tijd schrijdt voort en 5 minuten voor het sluiten van het startvak schieten we naar binnen. Als je te laat bent, kun je achteraan sluiten. 

    Het is koud, ongeveer 5 graden, harde wind en regen. Ik heb een oude trainingsbroek, die ik bij de start achterlaat, en een poncho aan. Maar ik loop voor KiKa deze marathon en besluit bij de start mijn poncho ook uit te doen. Brrr. Eerst maar even warm worden. De kou slaat toch gelijk op mijn blaas en ondanks dat ik net een dixie heb bezocht voel ik dat ik alweer moet plassen. Even niet aan denken, we gaan starten. 09.10 uur! De eerste kilometers lopen iets af, dat is prettig. Niet te snel van start gaan! Ik hou me aan de snelheid van 5:20 per kilometer ingesteld op de virtual partner van mijn sporthorloge Garmin Forerunner 645. Onderweg kijk ik wel even met een schuin oog naar lange rijen voor de dixies: hmm dat kost zeker 3-4 minuten. Misschien verderop een kortere rij. Na 7 km besluit ik toch om een pitchstop te maken en sluit aan bij een rij collega marathonlopers voor een viertal dixies. Hè, hè, en door, dit voelt beter. Volgende keer ook graag plaszuilen! Onderweg ontwaar ik de Tokyo Skytree waar we met de KiKagroep in zijn geweest en het opvallende hoofdkantoor van Asahi Beer in de vorm van een bierglas. Dan realiseer ik het mij echt goed en voel me dankbaar dat ik dit mag doen: lopen voor een goed doel  in een wereldstad als Tokyo. Waar over een paar uur de auto’s weer rondrijden maar nu 35.000 marathonlopers! Onbeschrijfelijk!

  • De KiKa organisatie en supporters staan op de punten: 9 km en 28 km en door de lussen in het parcours zie je steeds je medelopers in hun opvallende KiKa-oranje shirt. We roepen naar elkaar en dit is steeds een energieboost! Ik kan mijn snelheid van 5:20 per kilometer nog steeds goed vasthouden. Het voelt goed en haal veel lopers in.

    Een groot compliment voor de vele vrijwilligers die klaar staan en je willen helpen. Of de hele dag in de regen staan met een afvalzak waar je je gebruikte gelletje in kunt stoppen.  Respect voor deze vrijwiligers.

    Van het 30 km punt start de laatste lus en gaat het snel op het relatief vlakke parcours. Aan de andere kant zie ik nog twee KiKa lopers: René en Johan gezamenlijk lopen: #goed bezig. Dan gaat het snel: de laatste kilometers. Mijn Garmin geeft aan dat we er al zijn met 42.2 kilometer. We gaan wat omhoog en nog steeds zie ik geen finishdoek. Het wordt nu toch wel zwaar. De weg gaat linksaf: de finish. Ik pers er nog een sprintje uit: gehaald! Mijn tijd: 3:48:02. Prima resultaat, ondanks dat mijn pr op 3:45:48 staat. Maar met een afstand van 42,86 km en een pitchsstop van 4 minuten voelt het voor mij toch stiekem als een pr! Met een handdoek om, een mooie medaille en isolatiefolie gaan we als pinguïns in een lange rij onderweg naar de kleedruimtes. Het is erg koud en hoor veel medelopers klappertanden. Na drie kilometer lopen in de kou en wachten voor stoplichten komen we in een verwarmde ruimte onder een winkel. Top! Met droge kleding en wat eten (geen borrelnoten dit keer) voel ik me al snel weer prima. Met andere lopers raak ik aan de praat en delen we onze fantastische ervaring: Tokyo Marathon. Het was een koude editie, maar wat een ervaring. Thanks Tokyo!

    Kind regards,

    Lourens Dijkstra